Opius (Nosopoea) ambiguus Wesmael, 1835
Distribution in Iran. Isfahan (Ghahari et al. 2011b).
Distribution outside Iran. Austria (Fischer 1980 as Opius celsus and as O. ambiguus; Hellrigl 1997 as Opius celsus and as O. ambiguus; Yu et al. 2012), Belgium (Wesmael 1835; Yu et al. 2012), Bulgaria, Denmark, France, Hungary, Italy, Korea, Netherlands, Poland, Russia, Slovakia, Switzerland (Yu et al. 2012), Czech Republic (Lozan et al. 2010; Yu et al. 2012), Finland (Fischer 1957 as Opius phytomyzae; Fischer and Koponen 2000 as Opius celsus; Fischer and Koponen 2009 as Opius celsus; Yu et al. 2012), Estonia (Fischer & Koponen 2000, 2009 as Opius (Nosopoea) celsus, Yu et al. 2012 as Opius (Nosopoea) celsus), Germany (Belokobylskij et al. 2003; Yu et al. 2012), Greece (Papp 2007; Yu et al. 2012), Mongolia (Papp 2009; Yu et al. 2012), Norway (Riedel and Hansen 2014 as Opius (Nosopoea) celcus), Serbia (Žikić et al. 2013b), Sweden (Fischer 1957 as Opius longipes and as O. phytomyzae; Yu et al. 2012), Turkey (Fischer and Beyarslan 2005a, 2012; Yu et al. 2012; Beyarslan and Fischer 2013), UK (Marshall 1899 as Opius celsus; Broad et al. 2012; Yu et al. 2012).
Host records. Agromyza albipennis Meigen, 1830 (Spencer 1973; Yu et al. 2012; Žikić et al. 2013b), A. anthracina Meigen, 1830, A. nigrescens Hendel, 1920, A. pseudoreptans Nowaskowski, 1964, A. reptans Fallen, 1823, Aulagromyza buhri (de Meijere, 1938), (Hering, 1926), C. flavocingulata (Strobl, 1909), C. luzulae (Groschke, 1957), Chromatomyia horticola (Goureau, 1851), Ch. milii (Kaltenbach, 1864), Liriomyza pusio (Meigen, 1830), Nemorimyza posticata (Meigen, 1830), Phytomyza aegopodii Hendel, 1923, Ph. alpina Groschke, 1957, Ph. angelicae Kaltenbach, 1872, Ph. angelicastri Hering, 1932, Ph. lappae Goureau, 1851, Ph. lappina Goureau, 1851, Ph. marginella Fallen, 1823, Ph. montana Groschke, 1957, Ph. sphondyliivora Spencer, 1957 ( Diptera: Agromyzidae) (Žikić et al. 2013b).