Felis catus [ spec. nov.]

F. cauda elongata, corpore fasciis nigricantibus; dorsalibus longitudinalibus tribus; lateralibus spiralibus.

Felis cauda elongata, auribus aequalibus. Faun. suec. 3. Syst. nat. 4. n. 6.

Felis vulgo Catus. Gesn. quadr. 98. Aldr. quadr. 565. Raj. quadr. 98.

Felis. Aldr. dig. 564. Jonst. quadr. 180. t. 72..

Habitat in Europae australis sylvis.

Moribus congenerum, tranquilla, ore molat, caudam erigit; excitata agilissima, scandit, irata fremit odore ambrosiaco, Murum Leo, in praedam intenta caudam movet, oculi noctu lucent, inhiando praedam haurit, clamando rixandoque misere amat. Pupilla interdin perpendiculari oblonga, noctu tereti ampliata; unguibus complicatis incedit, parce bibit, urina corrosiva, stercus sepelit, carnes edit vegetabiliaque respuit, os instante tempestate manu lavat, dorsum in tenebris electrisat; in altum acta decidit in pedes. Pulices non habet. Delectatur Maro, Nepeta, Valeriana.