Ursus meles [ spec. nov.]

U . cauda concolore, corpore supra cinereo subtus nigro, fascia longitudinali per oculos auresque nigra.

Meles unguibus anticis longissimis. Faun. suec. 15. Syst. nat. 6.

Meles. Gesn. quadr. 686.

Taxus. Aldr. digit. 264. Jonst. quadr. t. 64. Raj. quadr. 185.

Habitat in Europa inter rimas rupium & lapidum.

Venatur cuniculos, antra fodit inhabitatque; stercus in eodem loco deponunt inhabitantes extra antrum; die latet, corradit Lathyrum in hyemem, folliculum putorium supra anum haurit hybernans.

Anatome. E. N. C. d. 2. a. 5. obs. 32. & d. 3. a. 3. obs. 163.